Interview met Kees Hommes

Kees Hommes is verhuurconsulent en werkt bijna 30 jaar bij een woningcorporatie. In verschillende functies. Eerst bij een voorloper van de 15-jarige Actium, de Woningstichting Ooststellingwerf. Kees wilde onderwijzer worden, maar wilde meer uren in de week werken. Die kreeg hij hier wel.
‘We verhuurden bij Woningstichting Ooststellingwerf 2500 huizen met ongeveer 35 mensen’, vertelt Kees. ‘Zo kende ik bijvoorbeeld de meeste huurders. Alles leek overzichtelijker, maar waarschijnlijk speelt nostalgie hierin ook een rol. In dit werk kan ik mijn sociale hart laten spreken. Ik wil iets betekenen voor mijn medemens. Ik vind het leuk om mensen te helpen. Idealisme heb ik nooit los gelaten.’
Verhuurconsulent
Sinds de fusie tussen de verschillende corporaties in 2008 is Kees medewerker klant en vanaf 2023 verhuurconsulent. ‘Dit is echt mijn vak, dit is mijn thuis. Samen met twee collega’s ‘beheer’ ik zo’n achtduizend woningen. Dat doen we in de gemeente Meppel, Hoogeveen en verschillende dorpen in de gemeenten De Wolden, Westerveld, Ooststellingwerf en Noordenveld. De andere achtduizend staan in Assen, daar gaan andere collega’s over.’

Veranderingen
‘Er is veel veranderd in de loop van de jaren. Ook bij Actium is er meer en meer geprofessionaliseerd. Zo blijven we slagvaardig en toekomstbestendig. Ik vind dat Actium een organisatie is die meebeweegt met maatschappelijke ontwikkelingen.’  

Mensen kritischer en mondiger.
‘Met mijn ervaring durf ik te stellen dat we 75% van de huurders niet horen of zien. Daar gaat het goed mee. Ze zijn tevreden, lossen zelf veel dingen op en zijn zuinig op hun omgeving. Mensen zijn in het algemeen wel mondiger en kritischer geworden. Dat gedrag zien we ook bij huurders. Ze trekken de laatste jaren eerder aan de bel. Ook zijn er nu meer huurders die minder zelfredzaam zijn. Ook horen we vaker: “Wij betalen huur, de woning is niet van ons, dus we bellen met Actium om het op te lossen.” Dat begrijp ik ook wel.’

 Achtergrond van huurders
‘Wij zijn een sociale woningverhuurder. We zien dat de achtergrond van onze huurders meer divers dan jaren geleden. Het gaat dan bijvoorbeeld om statushouders die andere gewoontes hebben of mensen met een psychiatrisch verleden. We hebben rekening te houden met de hele buurt. De verschillende achtergronden geven soms uitdagingen. Neem bijvoorbeeld een flat met een portiek waar zes voordeuren in uitkomen. En achter bijna iedere voordeur woont iemand met een andere cultuur of een kwetsbare achtergrond. Het onbekende zorgt soms voor angstgevoelens en soms is dat ook terecht. Wij hebben de verantwoordelijkheid om iedereen een veilige omgeving te bieden. Dat doen we samen met andere instanties, maar soms is dat lastig.’

Wooncarrière
‘Het gros van onze huurders bestaat uit mensen die financieel geen woning kunnen kopen. Zij zijn vooral aangewezen op de sociale huur. Tegelijk zijn er ook mensen die geen huis willen kopen, en kiezen voor het gemak van huren. Voor een hoop mensen is een huurhuis het begin van hun wooncarrière. Sommigen blijven altijd huren, anderen schuiven door naar de koopsector. Het belangrijkste is dat wij er zijn voor mensen.'

Vooroplopen
‘Actium is naar mijn idee een ambitieuze en vernieuwende organisatie. We nemen geen afwachtende houding in. Ook denken we creatief mee over nieuwbouwprojecten en verduurzaming bijvoorbeeld. Daarnaast willen we onze huurders veiligheid en modern comfort bieden. Daarin lopen we voorop.’

Loyaliteit en werkplezier
‘Ik heb nog steeds plezier in mijn werk, ook al heb ik veel zien veranderen. Daarmee bedoel ik niet dat verandering niet goed is geweest. Je moet juist mee in een veranderende wereld om bij te blijven. Van de 35 collega’s uit Ooststellingwerf met wie ik samenwerkte, werken er nog vier bij Actium, waaronder ikzelf. Misschien zegt dat iets over loyaliteit aan een werkgever. Wellicht is ook dat generatiegebonden. De huidige en komende generaties zullen misschien nooit meer 20 of 30 jaar bij één werkgever blijven. Ik kom toch uit een tijd waarin dat vrij ‘normaal’ was.’

Idealisme
‘Ik werk nog steeds vanuit idealisme, maar ga denk ik niet tot ver in mijn 67^e door. Toch hou ik altijd de gedachte in het achterhoofd dat ik het voor mensen doe. Het is misschien niet te vergelijken met een baan in de zorg, maar het is toch ook wel een roeping. Mag ik het zo zeggen? En idealisme, ik hoop dat het blijft bestaan en dat het wij-gevoel zegeviert tegenover individualisering. Het geeft veel voldoening wanneer ik, samen met mijn collega’s, woningzoekenden blij kan maken. Het is en blijft voor mij de uitdaging om aan een van die eerste levensbehoeften te kunnen bijdragen. Daar is Actium gewoon goed in.’

Meer interessante verhalen lees je hier.